Space Debris’in kurucu direktörü Seyhan Musaoğlu’nun üstlendiği sergi, sürdürülebilir tüketimin önemini vurgularken, kentsel dönüşümün etkilerine de dikkat çekmek niyetinde.

Bir grup insan başkalarının istenmeyenlerini alır, temizler, tamir eder ve yeniden onları isteyen doğru insanları gelene kadar ev sahipliği yapar. Bu Ankara’nın göbeğinde bilmeyenlerin yolunun düşmediği İtfaiye Meydanı’nın hikâyesi. İkinci el dükkânları ve eskicilerden oluşan birkaç sokak, Ankara’nın yüz yıllık anılarını karmakarışık halde biriktirmiş. İtfaiye Meydanı, hafızanın tamamen silinmeden önce beklediği son durak. Bu dükkânlar bütünü Ankara’nın hafızasının küçük de olsa bir parçasını yok olmaktan kurtarırken aynı zamanda geri dönüşüm ve sürdürülebilir tüketime de katkı sağlamakta.

Her dükkânın özdeşleştiği farklı alanlar var. Bu dükkânları işleten insanlar ise bu konularda uzman. Aralarında oluşan organik yapı, ellerine geçen bir evden gelen eşyaların hiçbirini ziyan etmeyecek şekilde özelleşmiş. İkinci el kıyafetler ayrı bir dükkâna, ayakkabılar belki de üçüncü sahiplerini bulmak üzere ayrı bir yere ve hatta bira bardakları bile doğru dükkânın doğru rafına gidiyor. Her şeyin koleksiyonu var. Bu sokaklara giren hatıralar yeni sahiplerini bulana kadar sınıflandırılıyor.

Kısaca bu dükkânlar hatıraları ayrıştırıyor ve depoluyor. Burada çalışan insanlar ise yıllar içinde başkalarından topladıkları hatıralarla bütünleşmiş, istenmeyenin değerini biçebilecek şekilde uzmanlaşmış ve yok olmak üzere olanı yeniden kullanıma ve sergiye hazırlayacak kabiliyetleri kazanmış. Bu her şehirde bulunması gereken mekân şimdi yok olma tehdidi altında.